سه‌شنبه 13 دی 1384

 

علی کوچولو... توو قصه ها نیست...

مثل من و تو... اون دور دورا نیست...

نه قهرمانه...نه خیلی ترسو...

نه خیلی پر حرف...نه خیلی کم رو...

...

خونشون در داره...

در خونشون کولون داره...

اتاق داره ... طاقچه داره...

حیاطش باغچه داره...

باغچه که دورش گل گلی...

کنار حوضش بلبلی...

لای لای لای ی ی ی ی...

...

لی لی لی حوضک...

لی لی لی لی لی ی ی ی...

این مادرشه... مادر علی...

مامان خوبش..

چه مهربونه...

علی کوچولو... اینو می دونه...

اینم باباشه...

چه خالیه جاش...

رفته به جبهه... خدا به همراش.....

...

علی کوچولو...

   چه خوب و نازه...

          واسمون داره...        

                حرفای تازه........

 

--------------------------------------------------------------------------------------- 

 

پی نوشت1 : دلم واسه علی کوچولو تنگه!...

 

پی نوشت2:

 

دلم گرفته.

خودمم نمی دونم واسه چی. از چی. که چی. برا چی؟!!!

فقط گرفته. اینو خوب می دونم! دارم فکر می کنم چمه. چم شده از بعد از ظهر تا حالا. نمی فهمم. می دونی؟ از جر و بحث کردن با آدما متنفرم. دست خودم نیست. اما هر وقت با یکی بحثم میشه بعدش از خودم بدم میاد! حتی اگه مقصر طرف مقابل باشه. یه جور سادیسمه دیگه! پس حواست باشه زیاد به پر و پام نپیچی!!! حداقل واسه اینکه من بعدش با خودم مشکل روحی روانی پیدا نکنم!...

 

پی نوشت ۳: از اون دو روز چن روز مونده؟؟!!!

 

 پی نوشت ۴:

« ... و فکر کن که چه تنهاست...

اگر که ماهی کوچک... دچار آبی دریای بیکران باشد...! »